ایمپلنت دندانی استانداردترین و ماندگارترین روش برای جایگزینی دندانهای ازدسترفته است. در این روش، پایهای پایه از جنس تیتانیوم یا سرامیک (زیرکونیا) طی جراحی درون استخوان فک قرار میگیرد تا نقش ریشه دندان طبیعی را ایفا کند. پس از پیوند کامل ایمپلنت با استخوان، تاج دندانی (روکش) روی آن نصب میشود.
پایه ایمپلنت (Fixtur): پیچ تیتانیومی که داخل استخوان فک کاشته میشود و با بافت استخوان جوش میخورد (Osseointegration).
اباتمنت (Abatment): قطعه واسطهای که روی پایه متصل شده و نقش تکیهگاه را برای نگه داشتن تاج دندانی ایفا میکند.
تاج دندانی (Crown): روکش سرامیکی یا زیرکونیا که کاملاً مشابه تاج دندان طبیعی ساخته شده و روی اباتمنت قرار میگیرد.
حفظ استخوان فک: جلوگیری از تحلیل استخوان ناشی از جای خالی ریشه دندان.
عدم آسیب به دندانهای مجاور: برخلاف بریجهای سنتی، نیازی به تراش دادن دندانهای سالم مجاور ندارد.
عملکرد و استحکام مشابه دندان طبیعی: بازگرداندن کامل قدرت جویدن و راحتی در گفتار بدون تراش یا جابهجایی.
طول عمر و ماندگاری بالا: در صورت رعایت بهداشت دهان و مراقبت صحیح، حل دائمی برای کمبود دندان است.
ایمپلنت مرحلهای (سنتی): کاشت پایه، زماندهی ۳ تا ۶ ماهه جهت جوش خوردن استخوان و سپس نصب اباتمنت و روکش نهایی.
ایمپلنت فوری (Immediate Loading): نصب روکش موقت در همان روز جراحی کاشت پایه (مناسب برای دندانهای جلویی و در صورت وجود تراکم استخوان کافی).
ایمپلنت دیجیتال: استفاده از اسکنهای سهبعدی (CBCT) و شابلونهای جراحی راهنما (Surgical Guide) برای کاشت با حداکثر دقت، حداقل برش و کاهش دوره نقاهت.