پروتزهای دندانی جایگزینهای مصنوعی برای دندانهای ازدسترفته و بافتهای آسیبدیده اطراف آنها هستند. هدف اصلی این درمانها، بازگرداندن قدرت جویدن، بهبود تکلم، حفظ ساختار فک و صورت، و ارتقای زیبایی لبخند است.
پروتزهای ثابت (Fixed Prosthetics):
روکش دندان (Dental Crown): کلاهکهای محافظتی از جنس سرامیک، زيركونيا یا PFM که روی دندانهای آسیبدیده، عصبکشیشده یا ایمپلنت قرار میگیرند.
بریج دندانی (Dental Bridge): جایگزینی یک یا چند دندان متوالی با تکیه بر دندانهای مجاور یا پایه ایمپلنت جهت پر کردن فضای خالی.
پروتزهای متحرک (Removable Prosthetics):
دستدندان کامل (Complete Denture): پروتز کامل متحرک برای افرادی که تمام دندانهای یک یا هر دو فک خود را از دست دادهاند.
پروتز پارسیل (Partial Denture): ساختارهای متحرک با پایه آکریلی یا فلزی (کروم-کبالت) جهت جایگزینی چند دندان ازدسترفته.
پروتزهای متکی بر ایمپلنت (Implant-Supported Prosthetics):
اوردنچر (Overdenture): دستدندان متحرک که روی ۲ تا ۴ پایه ایمپلنت قفل میشود و ثبات به مراتب بالاتری نسبت به دستدندانهای سنتی دارد.
بریج ثابت متکی بر ایمپلنت: بازسازی کامل یک قوس دندانی به صورت کاملاً ثابت روی ۴ تا ۸ پایه ایمپلنت.
توزیع متوازن نیروی جویدن: جلوگیری از وارد آمدن فشار مضاعف به دندانهای باقیمانده و مفصل گیجگاهی-فکی.
جلوگیری از جابهجایی دندانها: مانع انحراف و حرکت دندانهای مجاور به سمت فضای خالی دندان کشیدهشده.
حفظ فرم طبیعی صورت: جلوگیری از تحلیل استخوان و افتادگی عضلات صورت و گونهها.